NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Duży dziś ruch?
Niezbyt.
Ja miałem szalony dzień.
Tak?
Słyszała pani o morderstwie? Zabili właściciela motelu.
Godzinę drogi stąd.
Okropieństwo.
Naprawdę?
Nie mogę za wiele mówić.
Dobrze.
Strzał w podbródek.
Cały sufit we krwi.
- Boże. - No.
- Obsługa znalazła go w kredensie. - Co?
W szafie.
Sprawca ukrył tam ciało.
- Jezu. - No.
Nie brakuje wariatów.
Córka ma jutro urodziny.
Trzecie.
Rozumiem.
Proszę uważać.
Centrala do Sida.
Mów.
Gdzie byłeś?
W sklepie.
Możliwy kod drugi w kawiarni niedaleko Forest Road.
Sprawdzisz to?
Jechałem już do domu.
Możesz sprawdzić?
Przyjąłem.
CHWILĘ WCZEŚNIEJ
Skąd znasz mój adres?
Od Jamesa.
Dzięki, James.
Głupia sprawa.
Co mówi się komuś, kogo się porzuciło?
Chcesz ciastko?
Tak.
Mogłam być dla niej milsza.
Usiądź, przyniosę ci.
Jest nieszkodliwa.
Tylko trochę dziwna.
Mogę prosić wodę?
Tak.
Macie lód?
Nie.
Cholera!
- Podać dżem? - Nie trzeba.
Wybacz, że odjechaliśmy.
To nic.
Wcale nie.
To było słabe.
Mam za sobą trudne dni.
Ale przeprosiłaś.
Tak.
Numer alarmowy.
Halo?
Słychać mnie?
Jeśli tak, proszę przysłać pomoc.
- Halo? - Tak?
Pomocy.
Cholera.
- Byłaś u siostry? - Nie było jej.
Coś nie tak?
Na razie tam nie wchodźcie.
Przepraszam.
Myślałam, że jest tu pusto.
Niedługo będzie.
Jerry powoli je.
Wszystko gra?
Źle wyglądasz.
Wszystko dobrze.
Gdzie James?
Pojechał.
Dokąd?
Nie wiem, tu go nie ma.
Może zadzwoń?
Co?
Żeby tu przyszedł.
Niby po co?
Powiesz, o co chodzi?
Mówiłam.
Chciałam to oddać.
Zostawiłaś go.
Biorę rozwód, więc nie przyda mi się.
Chciałam też was zobaczyć.
Po co?
Znaliście mojego chłopaka.
Co?
Zabiliście go.
Kurwa.
Doliczysz mi do rachunku?
Tak.
Wypłata w piątek.
- Dobrze. - Nie, chwila.
W czwartek.
Wtedy jest czwarty?
Nie przejmuj się.
Dzięki.
Wszystko gra?
Tak.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Ty wysłałaś naboje? - Tak.
Bałaś się?
Trochę.
Źle napisałaś imię.
Co?
Czemu go zabiliście?
Nie wiesz?
Powiedz mi.
- Skrzywdziłby mnie. - Nie kłam.
Nie kłamię.
Tak było.
Powiedz,
co mu zrobiliście.
Mów!
- Włamaliśmy się do domu. - Czyjego?
Sama wiesz.
Powiedz.
Tego profesora, Clive’a.
To był jego dom.
Czemu się włamaliście?
Nie wiem, mieliśmy 17 lat.
Wypiliśmy trochę wódki i wina,
coś zjedliśmy,
włączyliśmy muzykę.
Potem poszliśmy spać.
Co dalej?
Obudziłam się.
Wrócił do domu.
Stał w pokoju.
Zamknął drzwi.
Byłaś w jego sypialni?
- Tak. - Jak wyglądała?
- Co? - Nic.
Co dalej?
Spytał o moje dziewictwo. Uderzył mnie.
Przestań.
Spróbował na mnie wejść.
Milcz!
Sama spytałaś.
Kto to?
Skąd mam wiedzieć?
Wezwałaś policję?
Niby kiedy?
Spław ich, bo ich też zabiję.
Czyli na pewno umrę.
Dobry wieczór.
Wszystko gra?
Tak.
Ktoś wezwał tu policję.
To ty?
Nie, wszystko gra.
Pewnie jakaś pomyłka.
Jesteście tu same?
Tak.
Mogę się rozejrzeć?
Jasne.
- W porządku? - Tak.
No dobrze.
Zbieram się.
Moment.
To strucla z jabłkiem?
Tak.
Wspaniale.
Poproszę.
Sama upiekłaś?
Nie.
Jego widok bardzo mnie ucieszył i zasmucił.
Lubię ciepłą.
Piekarnik nie działa.
Rozumiem.
Bita śmietana?
Świetnie.
Dziękuję.
Pyszna.
Uważajcie na siebie.
Doszło do morderstwa.
- Jakiego? - Zabili szefa motelu.
Godzinę drogi stąd.
Co się stało?
To tajemnica.
Dostał w głowę.
Ukryli go w kredensie.
Rozumiem.
Co mam z tym kredensem?
W szafie.
Schowali go w szafie.
Nie uprawiali seksu.
Zabiła go.
A może i to, i to.
- Pewnie dlatego nas tu wezwano. - Co?
Po morderstwie zawsze są fałszywe zgłoszenia.
Dzieciaki robią sobie żarty.
Wzywają nas.
No tak.
Pyszne.
Ile się należy?
Dwa funty.
POMOCY
Proszę.
Nie trzeba.
Może pan to wpisać w koszty.
Udam, że nie słyszałem.
Dziękuję.
- Wszystko w porządku? - Tak.
To dobranoc.
Proszę uważać.
Cholera.
Zamknij drzwi.
Zabiłaś go?
Faceta z motelu.
Poniekąd.
Co?
Gdzie James?
Mówiłam, że nie wiem.
James, nie ruszaj się.
Co to było?
Widzę cię.
Centrala, zgłoś się.
Mów.
Jestem koło kawiarni przy Forest Road. Podejrzana to czarna kobieta, ma broń.
Nie do wiary.
Przepraszam.
Widzisz?
Kłamiesz.
Zobaczyłam go niedawno.
Czemu nie mówiłaś?
Żebyś go nie skrzywdziła.
Co teraz?
Co zrobisz?
Zastrzelę was.
- Dlaczego czekasz? - Co?
- Z zabiciem nas. - Bo...
Bo co?
- Chciałam porozmawiać. - Po co?
Żeby usłyszeć od was, co się stało.
Próbował mnie zgwałcić.
James go dźgnął, tyle.
Mów prawdę!
- Tak było. - Nie.
Czekaliście na niego.
Włamaliście się i czekaliście na niego.
- Gówno prawda. - Alyssa.
- To bzdury. - Ona ma broń.
Skrzywdził też inne dziewczyny.
Nie udowodniono tego.
Było ich pełno.
Widzieliśmy zdjęcia i nagranie.
Mylicie się.
- Ze mną tak nie było. - Może to planował?
Może miałaś szczęście.
Nie.
Kochał mnie.
Odebraliście mi go.
Zabiliście go!
Ja go zabiłem.
Wypuść ją, proszę.
Spierdalaj.
- Co? - Przestań mnie ratować.
Wcale nie...
Zabiliśmy go.
Więc należy was ukarać.
Ludzi trzeba karać.
Już nas ukarano.
Wciąż jestem w tamtym domu.
W tamtym pokoju.
Uwięziona.
Może postępowałam źle,
ale na to nie zasłużyłam.
Proszę.
Nikt tego nie chciał.
Nikt z nas.
Dziwnie wiedzieć, że się umrze.
Czujesz się stary i mądry, więc masz to w dupie.
Nie przeprosimy za to.
Rozumiem, że chcesz nas zabić.
Ale co potem?
- Co będzie z tobą? - Właśnie.
Wciąż masz szansę.
Bonnie?
Co mam robić?
Co zrobić z tym bólem?
Nie wiem.
Dobrze.
Nie!
Jestem zmęczona.
Wiem.
Osoby, które nie zaznały miłości,
nie wiedzą, jak ona wygląda.
Łatwo jest je oszukać.
Widzą rzeczy, których nie ma.
Ale chyba wszyscy ciągle się oszukujemy.
- Jesteś cała? - Tak.
Napisy: Przemysław Żbikowski